این روزها سوال مهمی ذهنم رو به خودش مشغول کرده که هر چی فکر می کنم جوابش رو پیدا نمی کنم!
و اون سوال اینه :
این لکه ی آش رشته روی آستین مانتوی من، از قاشق خودم چکه کرده یا از قاشق سعیده؟!
پ ن : الان از این پست فهمیدین چقدر حالم خوبه و روحیه م چقدر بالاست؟. پس نکنید این کارو. من خوبم، ولی اگه تا پس فردا هی ساعت 8 صبح اس ام اس و زنگ بزنید که نتیجه چی شد و کنکورو چیکار کردی داغون می شما! از من گفتن بود!
پ ن 2 :رئیس دانشگاه تهران فرمودند اعتراض دانشجویان کوی دانشگاه تهران به خاطر کم بودن هدیه جناب رئیس جمهور بوده، با تقدیم احترامات به ایشان عرض می کنم که شما غلط کردین و بیشتر از این دانشجویان خودتان را لجن مال نکنید!
اگه پول کار دانشجویی دانشجویان کوی رو سر موقع بپردازید بیشتر ممنون می شوند تا این صدقه های 50 هزار تومانی که تصادفاً پروسه ی آماده سازی اش تا زمان انتخابات طول کشید!
لابد این پول هم مانند سیب زمینی توی حساب دولت اضافه آمده بود و هر آن ممکن بود بپوسد که خیراتش کردید؟!
پ ن 3 : والا برای اعلام همدردی با اون 471 کاندیدای رد صلاحیت شده، از رفتن به دور دوم انتخاب رشته آزمون تحصیلات تکمیلی صرف نظر کردم. به زبون آدمیزاد یعنی اینکه مجاز شدم ولی شانس قبولیم در صورت انتخاب رشته با کسانی که مجاز نیستند برابری می کند.
حالا یک برنامه ای گذاشتیم با یک سری از کاندیداها که با هم بریم شورای نگهبان به خاطر رد صلاحیت و اینا اعتراض کنیم. شما هم تشریف بیارین، دور هم خوش می گذره!
گفتم بی رگ شدما، ناسلامتی کلی خونده بودم!!!
