"شنگولیسم افراطی" یا "چگونه روز اول دانشگاه آبدیده شویم".

جای همه تون خالی پنج شنبه . همه ی دوستانی که سحر ۴ شنبه اس ام اسی دعوت به افطار شدین (معصومه ٬مطهره ٬ باران جان ٬ ندا٬ هانیه و مریم) جاتون واقعا خالی بود.از شرح آش رشته ی افطار می گذرم چون فردا پس فردا عکسشو می ذارم اینجا که خودتون زیارت کنین اما اونقدر بهمون خوش گذشت که هنوز پاهام درد می کنه !!

محمد دعوت کرده خاطره ی روز اول دانشگاهمو بنویسم. از اونجایی که بهش قول دادم تو ماه رمضون باهاش صلح کنم چشم می نویسم . فقط اگه خیلی بی مزه س ببخشید.

اول بر اساس قانون بازی اینو بگم که من سال ۸۳ در رشته ی علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه تهران قبول شدم. از اونجایی که خانواده خیلی به توانایی های من ایمان داشت روز اول را با برادر جان رفتم دانشگاه. بعد دیدم خیلی ضایعه که هی اینور و اونور داداشه رو دنبال خودم بکشم٬ از طرفی هم اون دستور اکید داشت که روز اول حتما منو ببره و بیاره ٬ لذا فرستادمش توی حیاط (همون محوطه ی سر سبز و رویایی که فنچهای عاشق دانشکده ساعات و لحظات زیباشون رو اونجا سپری می کنن!!) یه کم هوا بخوره تا من کلاس من تموم بشه.

ساعت اول با دکتر کاظمی پور (خدای آمار و جمعیت شناسی ایران) کلاس داشتیم.توی لیست اسم کوچیکشونو ننوشته بودن٬ شماره ی کلاس رو هم نمی دونستیم ٬ آقای جلیلوند کارشناس آموزشی ارتباطات ) هم اون موقع ورودی ها رو قابل نمی دونستن بهشون جواب بدن ٬حالا ۲۰ تا ورودی قد و نیم قد طبقات دانشکده رو بالا و پایین می کنیم تا بینیم که دکتر کاظمی پور کیه و کجاست که یهو دیدیم یه آقای چاق قد بلند با یه کیف خیلی با کلاس اومد از جلومون رد شد.ما هم مثل جوجه های تازه سر از تخم درآورده ی کارتونهای والت دیزنی که اولین کسی که دیدن فکر می کنن مامانشونه با خوشحالی از اینکه دکتر کاظمی پور رو پیدا کردیم دنبال ایشون راه افتادیم!

حالا هی دکتر جان از پله ها بالا می رود و ۲۰ نفر آدم هم دنبالشان.هی دکتر جان بر می گردد ما را با تعجب نگاه می کند و ما هی به تعقیبشان ادامه می دهیم.تا اینکه دیدیم رفت پشت در یکی از کلاسها که استاد داشت از توی سوراخ در یک نگاهکی انداخت و برگشت و از جلوی ما رد شد و رفت!! ما رو میگی موندیم هاج و واج !! نگو ایشان همان نقش برادر ما را داشته و آمده ببیند کلاس دخترش تشکیل شده یا نه!!خلاصه ما که در عملیات تعقیب و گریز دکتر کاظمی پور ناکام ماندیم در راه پله جلوی یک ترم بالایی را گرفتیم و سراغ دکتر کاظمی پور را ازش گرفتیم اون بنده خدا هم شروع کرد به شرح دادن مشخصات دکتر: یه خانوم قد کوتاه لاغر که موهای جوگندمی داره!!!!! حالا خودتون میزان شنگولیت ما را تخمین بزنید!!

این بود انشای من درباره ی خاطره ی اولین روز دانشگاه.

پ ن ۱ : ببخشید اگه خیلی بی نمک بود.گفتم یه وقت پیمان صلح با این پسر همسایه به هم نخوره!

پ ن ۲ : لطفاْ بعضی از دوستان بل نگیرند.خب ورودی های بعدی از ما هم بدتر بودند!! حالا وقت کردم یه پست هم از اونا می نویسم!

پ ن ۳ : مطهره و یاسمن رو به بازی دعوت می کنم.راستی مطهره اگه دوست داشتی از اولین روز دانشگاه جدید بنویس.